Szukaj
  • Zespół CLA

Dostosowanie mieszkania do opieki nad chorym z demencją

W codziennej opiece każdy detal, również ten z otoczenia i miejsca zamieszkania chorego i jego opiekuna może pozytywnie oddziaływać na przebieg opieki i ją ułatwiać, bądź nie.


W zależności od tego, jak przygotujemy miejsce stałego pobytu, będziemy cieszyć się ułatwieniami w większym lub mniejszym stopniu. Rzeczą podstawową jest jednak, żeby zadbać o to, aby mieszkanie, dom i jego poszczególne pomieszczenia nie utrudniały w opiece ani nie zagrażały zdrowiu i bezpieczeństwu nas samych, opiekunów i chorego na demencję.


Nie zmieniajmy wszystkiego od razu.


Zmiany warto wprowadzać stopniowo tak, aby nasz podopieczny miał czas na zapoznanie się z otaczającym go światem i aby nie wywierać niepotrzebnego uczucia zagubienia z uwagi na duża ilość zmian. Chory dobrze funkcjonuje w świecie, który zna.


Należy pamiętać o tym, że to co z naszego punktu widzenia wydawać by się mogło niemożliwe czy też nielogiczne - jak pokazuje życie - w przypadku chorego na chorobę Alzheimera czy też cierpiącego na zespoły otępienia przybiera czasami bardzo niespodziewany i niepożądany obrót.


Zacznijmy od...kuchni.


Zabezpieczamy (ograniczamy lub całkowicie uniemożliwiamy) dostęp do ostrych narzędzi, noży, nożyczek, wykałaczek, widelców, blenderów, sokowirówek, maszynek i młynków czy nawet tarek. Mówiąc najogólniej - chowamy i zamykamy wszystko, co może skaleczyć bądź zranić.


Ogień i źródła ciepła - chronimy siebie i chorego przed poparzeniami, a także przed wywołaniem pożaru.


Zapalniczki i zapałki powinny podzielić los sztućców, wspomnianych wyżej.


Kuchenki gazowe - zakręcamy dopływ gazu kiedy tylko z nich nie korzystamy i staramy się je zabezpieczyć przed dostępem i uruchomieniem przez chorego.


Kuchenki elektryczne, w tym również indukcyjne - podobnie jak w przypadku kuchenek gazowych, starajmy się wyłączać i ograniczać całkowicie dostęp.


W przypadku kuchenek indukcyjnych - mimo, że bez odpowiednich garnków nawet człowiek zdrowy nie ma możliwości ich użytkowania, należy pamiętać, że w niektórych przypadkach nie stanowi to żadnej bariery dla chorego.


Zabezpieczamy żelazka i wszelkie domowe urządzenia wytwarzające ciepło (np. popularne farelki, gofrownice, tostery, suszarki do włosów).


To samo dotyczy urządzeń, mogących wywołać zwarcie elektryczne w przypadku ich niewłaściwego użytkowania. Musimy zastanowić się, gdzie w domu znajdują się tego typu urządzenia i ograniczyć do nich dostęp.


Kolejnym "strategicznym" pomieszczeniem jest oczywiście łazienka.


Można powiedzieć, że wszelkie zasady omówione powyżej mają podobne, odpowiednie zastosowanie do łazienki.


Wyjmijmy z gniazdka wtyczkę od pralki, suszarki, suszarki do włosów. Schowajmy maszynki do golenia, żyletki, nożyczki itp.


Zabezpieczamy dostęp do wszelkich detergentów, wybielaczy, proszków, płynów do prania i płukania, perfum. Nie chcemy przecież by nasz podopieczny spożył którekolwiek z powyższych, czy nawet po prostu rozsypał lub rozlał je.


Zauważmy, że np. płyny do prania, żele do mycia, mydła, szampony itp. rozlane na podłożu mogą być przyczyną upadnięcia.


Gniazdka w łazience (lub jeśli jest taka możliwość w całym domu) najlepiej jest zabezpieczyć specjalną zaślepką (dostępna w każdym sklepie z elektryką lub budowlanym), zabezpieczającą przed włożeniem tam czegokolwiek i wywołania zwarcia lub porażenia.


Wanna, prysznic, toaleta (sedes) - to bardzo ważne elementy, na które warto zwrócić szczególną uwagę.

Należy zamontować uchwyty ułatwiające wchodzenie i wychodzenie, siadanie i wstawanie. W sklepach ze sprzętem rehabilitacyjnym, czy nawet dużych budowlanych i meblarskich dostępny jest szereg rozwiązań, tj. ławeczki do montażu z brzegu wanny, siedziska do siadania pod prysznicem, czy właśnie wspomniane powyżej poręcze, które możemy zamontować wszędzie tam, gdzie są niezbędne.


Wszystko co uznamy za pomocne i mogące poprawić komfort, może znaleźć zastosowanie i tutaj najlepszym doradcą jest praktyka. Należy jednak pamiętać aby były to rozwiązania bezpieczne.


Uwaga ogólna, która tyczy się wszystkich pomieszczeń w domu: demontujemy wszelkie zamknięcia w drzwiach (oczywiście oprócz drzwi wejściowych). Jednostronne zamki (częste w drzwiach łazienkowych) mogą spowodować zatrzaśnięcie się chorego.


Warto pamiętać również o tym, aby:

- mieszkanie pozbawione było ostrych krawędzi, przedmiotów które mogą spaść, wypaść (np. z szafki) i innych, które mogą zranić chorego,

- zabezpieczyć schody przed bezpośrednim zejściem (np. barierką),

- ograniczyć śliskie powierzchnie w domu, chroniąc przed poślizgiem,

- ograniczyć możliwość otwarcia okna / drzwi balkonowych i chronić tym samym przed wypadnięciem

- zabezpieczyć zamknięcie drzwi wejściowych w taki sposób, abyśmy w każdym przypadku mogli je otworzyć od zewnątrz.

40 wyświetlenia

© 2019 CLA